Review: Tecnica Inferno X-Lite 3.0 Ws

Door Karien Guinée

Karien Guinée, in 1966 geboren in Utrecht, is na haar studententijd in Amsterdam naar Naarden verhuisd, waar ze nog steeds woont met haar partner en dochter. Als gevolg van een auto ongeluk in 1992, waarbij ze een zware whiplash met uitvalsverschijnselen opliep, heeft ze jarenlang onder begeleiding van een fysiotherapeut gerevalideerd. Helaas bleef hoofdpijn haar parten spelen en uit frustratie begon ze in 2005 met 'hobbelen' rond de Vesting. Wonder boven wonder lukte het haar om op deze manier uit haar hoofd te komen. Ze kreeg het loopvirus te pakken, ging steeds een stukje verder en liep in 2010 haar eerste marathon, in Parijs. Van Tecnica kreeg Karien een paar Inferno X-Lite 3.0 Ws om te testen, lees hieronder haar review.

Een half jaar na haar eerste marathon, liep ze haar eerste trail. 'Bergje op, bergje af en na afloop te vies om aan te raken. Wat een feest. Je moet niet bang zijn voor natte voeten', was haar korte commentaar na afloop van deze ervaring. Daarna volgden nog de Jungfrau marathon en de marathon van New York. Tegenwoordig heeft Karien zich vooral toegelegd op mountain marathons en trails tot 60 kilometer.

Karien vertelt: 'Ik loop graag in de natuur, maar dan wel bij daglicht, zodat ik kan zien waar ik loop en kan genieten van de omgeving. Intussen heb ik zo'n twintig meerdaagse en marathonachtige afstanden gelopen in binnen- en buitenland. De afgelopen maanden heb ik zeker 190 kilometer op de Tecnica Inferno X-Lite 3.0 Ws mogen lopen. Ze zijn overal mee naartoe gegaan! Mijn eerste testrondje liep ik thuis door het Spanderswoud, op 28 maart. Nu heb ik hele smalle, knokige, maar lange voeten en heb ik maat 40 in gewone schoenen en maat 41,5-42 in hardloopschoen. De lengte heb ik nodig, maar de breedte meestal niet. Het liefst loop ik op neutrale schoenen, zonder al teveel demping of drop. Wat mij bij dit eerste testrondje opviel, was dat de pasvorm in de buurt van het ideaal kwam en dat de schoenen meer demping hadden dan ik gewend was, iets wat ik niet onprettig vond. De schoenen zaten als lekkere pantoffels, alleen aan de voorkant van de voet had ik iets meer vulling nodig. Ik had al wat dikkere sokken aangetrokken, maar met dit rondje van 8 kilometer kon ik wel meer gebruiken'.

'Het volgende testrondje liep ik een paar dagen later in de Ardennen. Veel karrensporen en wat hoogtemeters in een kleine 10 kilometer. Het ging prima, dus de dag erna ging ik voor een grotere ronde van 20 kilometer met 500 hoogtemeters. Het was een mooie route door de heuvels en de velden rondom Hives. De schoenen verloren iets van de bonte kleurtjes, maar mijn voeten bleven blaarvrij. Weer thuis heb ik nog een klein testrondje door het Spanderswoud gelopen en toen werd het wel tijd voor het langere werk', aldus Karien.

Een week later gingen de schoenen mee de hei over op een zaterdagochtend en een paar dagen later kris kras door het bos. Karien vervolgt: 'Op alle ondergrond liepen de schoenen lekker. In de weken daarna heb ik even rustig aan moeten doen, omdat er een zenuw in mijn lies bekneld raakte. Dit had verder niets met die schoenen te maken, maar heeft mij wel een tijdje uit de running gehaald. Twee weken later durfde ik binnen de beschermende omgeving van de baan weer voorzichtig wat rondjes uit te proberen, maar die liep ik op andere schoenen'.

'Eind april liep ik De Ronde van Oranje door de bossen nabij Soestdijk en Lage Vuursche. Een mooie ronde van ruim 21 kilometer, met voornamelijk bosgrond. Dat was voor mij de proef op de som of ik de week erna de Koning van Spanje Ultimate zou aandurven. In Gulpen heb ik zowel de Night trail als de dag erna de 28 kilometer gelopen. Zonder problemen, maar ik heb het lot niet getard door ook de derde dag te lopen. De voeten hielden het goed. De schoenen hadden goed grip en boden genoeg steun. Een miniblaartje kwam nog even terug op de plek waar een akelige bloedblaar had gezeten, maar die was ook direct weer weg. Waarschijnlijk was de huid nog net te dun voor een lange trail op een warme dag zoals we tijdens de Koning van Spanje hadden', aldus Karien.

Karien vertelt verder: 'Een week later liep ik wederom een testrondje door mijn achtertuin, maar nu de trailrun die rondom het Naardermeer ligt. Dwars door de opgedroogde koeiensporen, dus met diepe gaten in een verder harde ondergrond. Lekkere training voor de enkels, wat geen probleem voor deze schoenen was. Weer een week later, op 19 mei, liep ik met twee vrienden de Keufelskopf marathon in Duitsland, een prachtige route rondom Reichsweiler. Omdat ik ook hier nog niet alles uit de kast wilde halen, heb ik alleen de eerste lus gelopen van een kleine 25 kilometer met 800 hoogtemeters. Het was wederom heel erg warm, maar dit keer had ik helemaal geen last van blaren of voetproblemen. Wel had ik de week na de Koning van Spanje gevoelige teennagels, alsof ze blauw zouden worden. Een beetje beurs gevoel, maar daar is het bij gebleven. Bij de Keufelskopf heb ik er bewust op gelet dat ik mijn tenen niet teveel zou klauwen. Die neiging heb ik als ik teveel ruimte aan de voorkant in de schoenen heb, met al meerdere malen blauwe teennagels als gevolg of nagels die er zelfs afvielen. Nogal pijnlijk. Maar, dit keer bleef het dus alleen bij een beurs gevoel en na die lus van de Keufelskopf had ik er totaal geen last meer van. Dus mochten de schoenen nog één keer mee de bergen in! Begin juni gingen we met een hele groep naar Maria Alm, Oostenrijk, voor de Hochkönigman. Ik liep daar de 47 kilometer met 2750 hoogtemeters en heb de route helemaal uitgelopen. Bij het afdalen voelde ik de voorkant van mijn schoenen regelmatig en ik hield mijn hart vast voor de dag erna, ik was echt bang voor blauwe teennagels, of nog erger, maar ook hier heb ik nergens last van gehad. Ik had mijn voeten van tevoren goed ingesmeerd met Gehwohl en Vaseline en had wederom geen blaar'.

Voor september heeft Karien, samen met haar trailmaatje Esther, de Trans Alpine Run op het programma staan. 'Een zevendaagse tocht van 255 kilometer met 16.600 hoogtemeters, waarbij ik met name de angst had dat ik het fysiek en qua blaren op de voeten niet ga redden. Maar, met deze schoenen, de Tecnica Inferno X-Lite 3.0, is die laatste angst al grotendeels weggenomen! De eerste angst is een kwestie van een goede voorbereiding waaraan wordt gewerkt en een beetje geluk hebben', aldus Karien.

Wij wensen Karien heel veel succes!